Widok z drona na obszar renaturyzacji cz.1 (L. Schiefelbein)

W poprzednim artykule omawiającym dotychczasowe efekty, mogliśmy zaobserwować wzrost wody powyższej poziomu wody średniej, co skutkowało przelaniem się wody przez połączenia starorzeczy i zasilenie ich wodami z rzeki. Obecnie, po zakończeniu realizacji prac mieliśmy okazje udokumentować stan wysokiej wody, która miała miejsce na przełomie grudnia 2023 i stycznia 2024. Efekt mogliśmy udokumentować za pomocą drona, który uchwycił efekt w postaci pięknie zalanego obszaru łęgu olszowo-jesionowego oraz całego polderu w górze rzeki.

 

Zaobserwowany na zdjęciach efekt jest dokładnie tym, czego oczekiwaliśmy od rzeki po realizacji przedmiotowych prac. Zwiększenie ilości wody na wybranym obszarze nie tylko zwiększa jakość siedliska dla ptaków wodno-błotnych, ale również stanowi świetny mechanizm ochrony przeciwpowodziowej przy jednoczesnym zapobieganiu skutkom suszy w związku ze zwiększeniem retencji.

Jednocześnie starorzecza, które obecnie będą zasilane świeżą wodą z rzeki przestaną być podatne na nieprzychylne skutki zmian, które człowiek zapoczątkował poprzez budowę obwałowań przy rzece.

Jesteśmy zmotywowani obecnymi rezultatami, natomiast zdajemy sobie sprawę, że efekty które udokumentowaliśmy są jedynie początkiem zmian które zachodzą w tym fragmencie doliny rzeki Łupawy. Zmiany które zachodziły do tej pory postępowały przez całe dekady, dlatego efekty ekologiczne wpływające na jakość siedlisk i ogólna bioróżnorodność należy również czekać na przestrzeni lat.

Nie pozostaje nam nic innego jak stale obserwować mechanizmy, które zapoczątkowała nasza inwestycja oraz stale dokumentować efekty. Jest to niebywała okazja aby obserwować jak obszar od dekad zmieniony ręką człowieka, został przywrócony w ręce natury, gdzie rzeka sama zadecyduje o tym jak będzie kształtować warunki w tym fragmencie doliny.